یـا شـهـیـد
گروه اخبار
۱۰ مهر ۱۳۹۳
710

دست نوشته شهید گمنامِ پادگان امام علی(ع): باید سلاح در دست گرفت و جنگید؛ راه دیگری نیست

در دست نوشته شهید رجبعلی طاهر خوزانی آمده است: برادران! باید سلاح در دست گرفت و جنگید؛ راه دیگری نیست. هرکس فکر کند که دیگری برای او می‌جنگد فکرش غلط است. به گزارش یا شهید ، «شهید رجبعلی طاهر خوزانی» یکی از شهدای گمنامی است که ۸سال پس از تدفین، به تازگی هویت پیکر او از […]

در دست نوشته شهید رجبعلی طاهر خوزانی آمده است: برادران! باید سلاح در دست گرفت و جنگید؛ راه دیگری نیست. هرکس فکر کند که دیگری برای او می‌جنگد فکرش غلط است.

به گزارش یا شهید ، «شهید رجبعلی طاهر خوزانی» یکی از شهدای گمنامی است که ۸سال پس از تدفین، به تازگی هویت پیکر او از طریق آزمایش DNA شناسایی شد. «شهید رجبعلی طاهر خوزانی» فرزند قنبر علی متولد سال ۱۳۳۴ است؛ وی درسال ۶۲ در منطقه عملیاتی مجنون به مقام رفیع شهادت نائل آمد؛ این شهید بزرگوار در سال ۸۵ به عنوان شهید گمنام در پادگان امام علی(ع) تشییع و تدفین شده بود.

متن یکی از دست نوشته‌های شهید در ادامه می‌آید:

گرچه اینجا باید خاطره نوشت اما لازم دیدم چند قلم نصیحت کنم

بسم الله الرحمن الرحیم

مردان خدا جان دادند زیر شکنجه‌ها و خون دادند به بدترین وضع و دست از خدا برنداشتند، ما چه کرده‌ایم؟ ابوذر غفاری تبعید شد و برای ولایت علی(ع) و در دفاع از حق به بدترین وجه جان داد. ما چه کرده‌ایم؟ برادران عزیزم! به خود آییم. عمار و یاسر و مقداد عمارهای زمان و یاسرهای زمان یعنی بیش از صد هزار شهید و مجروح و معلول داده‌ایم با این همه کی به هوش می‌آییم؟ البته روی سخنم با آن‌هاست که ادعای مسلمانی می‌کنند اما قدمی تاکنون در این راه مقدس برنداشته‌اند تازه به آنها که قدم برمی‌دارند انتقاد می‌کنند و می‌گویند آخر بس است به فکر زندگیت باش و خود را به هلاکت نینداز. عجب! چقدر دلسوز به حال جوان‌ها هستند! بگذریم.

برادران! در مسجد رفتن موقع فاتحه و نوچ نوچ کردن فایده ندارد باید سلاح در دست گرفت و جنگید؛ راه دیگری نیست. هرکس فکر کند که دیگری برای او می‌جنگد فکرش غلط است. که ما باید به حرف‌های امام کاملا توجه کنیم. برادران و خواهران روزهای یوم‌الله را فراموش نکنیم. نمازهای جمعه را فراموش نکنیم خون شهدا را فراموش نکنیم معلولین را فراموش نکنیم مفقودین را فراموش نکنیم اسرا را فراموش نکنیم. نصیحت‌های امام را فراموش نکنیم. حرف زیاد است و وقت کم. بیشتر وقت شما را نمی‌گیرم و اما خواهران من، سمیه را شکنجه کردند که دست از دین بردارد و حاضر نشد و تکه تکه شد.

دیگر چه غم هیچ غمی نداریم چون خدا داریم و برای برقراری حکومت خدا جنگ می‌کنیم اگر پیروز شدیم که چه بهتر و اگر شهید شدیم باز بهتر پس راهی که هر دو طرف آن نیکی است بسیار خوب است. امید ما به خداست که ان‌شاالله ما را راهنمایی نماید و در راه خودش ما را ثابت قدم بدارد ان‌شاالله و باید از قرآن یاری بخواهیم که می‌فرماید رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ پس باید از خدا یاری خواست و با کفار و منافقان مبارزه کرد.

نظرات

لطفا دیدگاه خودتون رو بیان کنید: